Dywidenda w naturze konsekwencje CIT

Konsekwencje podatkowe dla spółki kapitałowej wypłacającej dywidendę w naturze były przedmiotem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego  z  dnia 08.02.2012 r. sygn. II FSK 1384/10. W wyroku tym NSA podkreślił, że  „Wykładnia przepisów prawnych zawartych w art. 12 ust 1-3 oraz art. 14 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie daje podstaw do przyjęcia tezy, zgodnie z którą podjęcie uchwały przez Zgromadzenie Wspólników o wypłacie zysku w formie niepieniężnej, tzn. w postaci przysługującego spółce prawa własności do części nieruchomości skutkuje powstaniem przychodu po jej stronie.”

Sąd stwierdził że w przypadku gdy wartość nieruchomości będzie odpowiadała wartości należnej wspólnikowi dywidendy, nie znajdzie zastosowania art. 14 ust. 1 ustawy o CIT. Sąd opowiedział się bowiem za poglądem, zgodnie z którym przekazanie nieruchomości, jej części bądź innego składnika majątkowego na wspólnika tytułem należnej mu dywidendy, nie stanowi zbycia przez spółkę składnika jej majątku. W wyniku wypłaty z zysku w formie rzeczowej wartość rynkowa pozostałych w spółce aktywów nie wzrośnie. Zmianie ulegną jedynie rodzaj i struktura aktywów spółki.

To korzystne dla spółek orzeczenie, bowiem nie muszą one w przypadku wypłaty dywidendy w naturze rozpoznawać przychodu ze zbycia składników majątku. Należy jednak mieć na uwadze fakt, że stanowisko to nie jest akceptowane przez organy podatkowe, które przyjmują, że wydanie udziałowcom nieruchomości w drodze dywidendy skutkuje u spółki wypłacającej dywidendę w naturze powstaniem przychodu podatkowego z tytułu odpłatnego zbycia składników majątku trwałego, w wysokości wartości rynkowej składników tego majątku.

Jednocześnie organy uznają, że spółka wypłacająca taką dywidendę może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów nieuwzględnione dotąd w tych kosztach wydatki na nabycie (objęcie, wytworzenie) składnika majątku przekazywanego w drodze dywidendy (w odniesieniu do środków trwałych będzie to ich nieumorzona wartość).