Wyrokiem z 29 lutego 2012 r. (sygnatura akt: II FSK 1585/10) Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał negatywne podatników stanowisko dotyczące rozliczenia wspólnie z dzieckiem.
Sąd rozpoznał sprawę podatniczki, która jest panną i wychowuje dziecko urodzone w 2008 r. Kilka lat wcześniej kupiła wraz z jego ojcem mieszkanie, w którym wspólnie zamieszkują. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, ale główny ciężar wychowania spoczywa na niej, gdyż jej partner opiekuje się dzieckiem tylko od czasu do czasu. Ponosi natomiast część kosztów jego utrzymania.
Na skutek złożonego przez podatniczkę wniosku organy podatkowe wydały interpretację indywidualną, z której wynikało, że nie może ona rozliczyć się na zasadach dotyczących matek samotnie wychowujących dziecko. Podatniczka złożyła skargę do sądu, w wyniku której WSA uchylił niekorzystną interpretację. Sąd uznał, że bez znaczenia dla prawa do preferencji pozostają takie okoliczności, jak wspólne zamieszkiwanie rodziców czy pomoc w wychowaniu potomka.
Jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA dokonał niewłaściwej interpretacji przepisów. Skarżącej nie można zdaniem NSA uznać za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 5 ustawy o PIT. Sąd powołując się na wykładnię celowościową uznał, że ustawodawca wyraźnie skierował ulgę tylko do tych osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokajanie potrzeb dziecka, nie zaś do każdego rodzica, który ma władzę rodzicielską i jednocześnie jest stanu wolnego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz